இயக்குநர் சிதம்பரம், ‘மஞ்சும்மல் பாய்ஸ்’ படத்தின் பிரம்மாண்ட வெற்றிக்குப் பிறகு இயக்கியுள்ள திரைப்படம் ‘பாலன்: தி பாய்’.
சிறையிலிருந்து விடுதலையான ஒரு தாய் மற்றும் அவரது சிறுவன், தங்கள் அடையாளங்களை மறைத்து வெவ்வேறு இடங்களில் வாழ்ந்து வருகிறார்கள். ஒரு கட்டத்தில், ஒரு வயதான பெண்ணைப் பராமரிக்கும் வேலையைத் தேடி ஒரு கிராமப்புறத்திற்குச் செல்லும் அவர்களுக்கு, அங்கு நடக்கும் சம்பவங்கள் வாழ்க்கையை எவ்வாறு மாற்றுகின்றன என்பதே இப்படத்தின் கதை.
ஒரு தாய்க்கும் மகனுக்கும் இடையிலான பிணைப்பையும், அவர்கள் ஏன் தப்பித்து ஓடுகிறார்கள் என்பதையும் மையமாகக் கொண்டு கதை நகர்கிறது. கதை சொல்லும் விதத்தில் சில மாற்றங்கள் இருந்தாலும், இறுதிப்பகுதி பார்வையாளர்களுக்கு ஒரு அழுத்தமான மற்றும் மனதைக் கவரும் அனுபவத்தைத் தருகிறது.
படத்தின் நடிகர்கள் தேர்வு மிகவும் புத்துணர்ச்சியாக உள்ளது. தாயாக நடித்திருக்கும் ஃபர்சானா பாலத்திங்கல், தனது கண்களாலேயே சோகத்தையும் மர்மத்தையும் வெளிப்படுத்தியுள்ளார். சிறுவனாக நடித்த ஆதிஷேஷனின் அப்பாவித்தனம் படத்திற்கு உணர்வுப்பூர்வமான ஆழத்தைத் தருகிறது. படத்தின் பிற்பகுதியில் வரும் வளர்ந்த பையனாக நடித்த முகமது சினானின் நடிப்பு மிகவும் சிறப்பாக உள்ளது.
லால்க் ஜூனியர் ஒரு சுவாரசியமான கதாபாத்திரத்தில் நடித்துள்ளார். டோவினோ தாமஸ் இதில் ஒரு நட்சத்திரமாக இல்லாமல், கதாபாத்திரத்தின் தேவைக்காகத் தனது அடையாளத்தை முழுமையாகத் துறந்து நடித்துள்ளார். வயதான பெண்ணாக நடித்திருக்கும் டாலி ஜூனின் நடிப்பு அனைவரையும் கவரும் வகையில் உள்ளது. மேலும், இயக்குனர் கிரிஷ் ஏடி மற்றும் பீனா ஆண்டனி ஆகியோர் தங்கள் கதாபாத்திரங்களைச் சிறப்பாகச் செய்துள்ளனர்.
ஒளிப்பதிவு மற்றும் தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களின் பணி இப்படத்திற்குப் பெரும் பலம். ஷைஜு காலித் தனது கேமரா கோணங்கள் மூலம் கதாபாத்திரங்களின் தனிமையையும் இயலாமையையும் மிகத் தெளிவாகப் படம் பிடித்துள்ளார். மரங்கள் நிறைந்த பாதைகளையும், சூழலையும் காட்டிய விதம் படத்தின் மர்மமான தன்மையை அதிகரிக்கிறது.
சுஷின் ஷியாமின் பின்னணி இசை மிகக் குறைவாகவே பயன்படுத்தப்பட்டாலும், அது படத்தின் பதற்றமான சூழலைத் தக்கவைக்க உதவுகிறது. குறிப்பாக, படத்தின் இறுதி காட்சிகளில் படத்தொகுப்பு செய்யப்பட்ட விதம் ஒரு சிறந்த அனுபவத்தைத் தருகிறது.
இயக்குநர் சிதம்பரம், பெரிய நட்சத்திரங்களுக்குப் பின்னால் ஓடாமல், ஒரு கதைக்குத் தேவையான உணர்வுகளுக்கு முக்கியத்துவம் அளித்துள்ளார். வணிக ரீதியான அழுத்தங்களுக்கு அடிபணியாமல், கதாபாத்திரங்களின் ஆழமான உணர்வுகளைத் திரையில் கொண்டு வந்துள்ளது பாராட்டுக்குரியது.
படத்தின் பிளஸ் பாயிண்டுகளாக எதார்த்தமான நடிப்பு, அழகான தொழில்நுட்பப் பங்களிப்பு மற்றும் கதை சொல்லும் விதம் ஆகியவற்றைக் கூறலாம். மைனஸ் பாயிண்டுகள் என்று பெரிதாக எதுவும் இல்லை என்றாலும், படத்தின் கதை நகரும் விதம் சில நேரங்களில் மெதுவாகத் தெரிவது ஒரு சிறிய குறையாக அமையலாம். மொத்தத்தில், ‘பாலன்: தி பாய்’ ஒரு அர்த்தமுள்ள மற்றும் ஆழமான திரை அனுபவம்
Leave a Reply